Objawy - depresja

Depresja

objawy.org.pl




depresja

depresja jest chorobą, która najczęściej objawia się permanentnym poczuciem smutku i beznadziei, przy czym są to uczucia inne niż zwykłe emocje spowodowane zniechęceniem, czy spadkiem energii życiowej. Szacuje się, że co dziesiąta osoba w pewnym momencie swojego życia cierpi na objawy depresji. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni – co dziesiąta popada na poważną psychozę depresyjną. Każdego roku, tylko w Stanach Zjednoczonych, na chorobę tę zapada ponad 17 mln ludzi w każdym wieku, niezależnie od pochodzenia, statusu ekonomicznego, czy grupy społecznej, do której przynależą. depresja nie jest zaburzeniem dotykającym tylko dorosłych. Na depresję cierpi 1 na 33 małych dzieci oraz 1 na 8 nastolatków.

depresja nie jest tylko uczuciem smutku, czy przypadkowej melancholii. Uczucia te, są charakterystyczne zwłaszcza dla osób w wieku dorastania. O ile niepowodzenia i rozczarowania są przyczyną złego nastroju, o tyle w miarę upływu czasu stopniowo się zmniejszają. Lecz, gdy stan ten jest stateczny, a negatywny nastrój utrzymuje się przez dłuższy okres czasu – tygodnie, miesiące, a nawet dłużej – i ogranicza zdolność osoby do normalnego funkcjonowania, może być zdiagnozowany jako depresja.

RODZAJE:

1. Kliniczna

Jest poważnym zaburzeniem charakteryzującym się nieustępliwym spadkiem nastroju, poczuciem beznadziei lub winy i niemożnością odczuwania jakiejkolwiek radości. Stan ten zaburza codzienne funkcjonowanie, jak choćby jedzenie czy spanie. Niektórzy przechodzą depresję kliniczną tylko raz w życiu, inni mogą na nią cierpieć nawet kilkakrotnie. Do objawów, na które należy zwrócić uwagę należą: nieustający spadek aktywności życiowej i zmęczenie, osłabienie koncentracji i niemożność podejmowania decyzji, bezsenność lub nadmierna potrzeba snu, nerwowość, myśli samobójcze, nagły spadek wagi (więcej niż 5 % masy ciała). Rzadko zdarza się, by wszystkie z objawów występowały jednocześnie. Zazwyczaj, jeden z nich jest tak intensywny, że przyćmiewa pozostałe. Na depresję kliniczną w równym stopniu mogą cierpieć kobiety i mężczyźni, w tym dzieci i młodzież, przy czym u tych drugich, depresja nieraz wcale nie jest rozpoznana.

2. Przewlekła

Może zostać zdiagnozowana, gdy poczucie smutku, czy irytacji utrzymuje się przez rok lub dłużej. Osoby z tą depresją, niejednokrotnie mogą funkcjonować normalnie, jednak przy tym konsekwentnie czują się nieszczęśliwi. Naukowcy nie są pewni, co wywołuje dystymię. Ta forma depresji uznawana jest za skutek jaki wywołują zmiany zachodzące w mózgu, przepływie serotoniny, czy zaburzeniu neuroprzekaźników, co powoduje, że człowiek nie radzi sobie z emocjami. Zwiększone ryzyko zapadnięcia na dystymię dotyczy osób ogarniętych stresem przez dłuższy okres czasu, związanym z życiem uczuciowym, czy wywołanym pracą. Objawy dystymii, są takie same jak w przypadku depresji klinicznej, lecz są one mniej intensywne i dokuczają przez znacznie dłuższy okres czasu – rok, a nawet dwa lata.

    3. Bipolarna (dwubiegowa, maniakalna)

Jest chorobą, która charakteryzuje się drastycznymi wahaniami nastroju – od stanu pełnej euforii do poczucia beznadziei i głębokiej frustracji. Zaburzenia bipolarne są bardzo poważnym problemem. Pewnego rodzaju obłęd może wywoływać nie tylko stany permanentnego zmęczenia i niemożność ruszenia się z łóżka przez kilka dni, ale znacznie poważniejsze dysfunkcje jak halucynacje, pompatyczne uniesienia i iluzje, czy też paranoidalny gniew.

depresja dwubiegunowa, w dużej mierze jest zaburzeniem, które można odziedziczyć. Zmiany nastrojów mogą następować z różnorakim natężeniem i w różnych odstępach czasowych – od stopniowego nasilania się po nagłe napady trwające przez kilka minut po godziny. Wraz z dramatycznymi wahaniami emocjonalnymi, cierpiący na depresję dwubiegunową miewają problemy z zaburzeniami umysłowymi. Jednocześnie, mogą przy tym wyjawiać zaburzenia postrzegania, nie mogąc w normalny sposób funkcjonować w społeczeństwie.

Ten rodzaj depresji zwykle dotyka ludzi w wieku 15 – 24 lat. Do rzadkości należą przypadki, by depresja dwubiegunowa dotyczyła małego dziecka, lub osoby po 65 roku życia. Charakterystyczne symptomy u każdego mogą występować z różnym nasileniem i o różnej częstotliwości. Niektórzy przejawiają też nieznaczną ich ilość, ale i to przeszkadza im w prowadzeniu stabilnego życia. Depresję bipolarną, można podejrzewać, gdy: pojawiają się problemy z koncentracją, myśleniem, uczeniem się i zapamiętywaniem, występują nagłe doznania podniecenia i spadki nastroju, odczuwa się ciągłe napięcie, smutek, zwątpienie i bezradność, występują problemy ze snem, objawiające się nagłą pobudką wcześnie rano, zauważa się niechęć do wykonywania dotychczas ulubionych zajęć, wliczając współżycie płciowe, lub miewa się myśli o śmierci i samobójstwie.

 

 

Jest to podstawowy podział depresji. Oprócz tego wyróżnia się inne rodzaje depresji:

  • depresję poronną (subdepresję)- niekiedy jest ona niezwykle trudna do zdiagnozowania ze względu na silne, dominujące objawy współtowarzyszące, które mogą wskazywać na zupełnie inne choroby. Głównymi objawami depresji poronnej są: przyśpieszone bicie serca, płytki i szybki oddech, podwyższone ciśnienie krwi, zawroty oraz bóle głowy, biegunka, zaparcia, brak apetytu, utrata wagi.

  • depresję sezonową- ten rodzaj depresji pojawia się u ludzi zazwyczaj jesienią bądź zimą. Wynika to przede wszystkim z powodu małej ilości światła słonecznego. W związku z tym dochodzi do poważnych zaburzeń rytmów biologicznych. Do najczęstszych objawów depresji sezonowej można zaliczyć wzmożony apetyt, który zazwyczaj łączy się z przyrostem masy ciała oraz nadmierną senność.

  • depresję poporodową- tak jak sama nazwa wskazuje ten rodzaj depresji występuje u kobiet po porodzie. Pierwszymi objawami wskazującymi na tę chorobę jest ciągły smutek, przygnębienie, rozdrażnienie i zmęczenie. Bardzo często pojawiają się również problemy ze snem, nadmierna płaczliwość oraz problemy z wykonywaniem nawet najprostszych czynności.


Pozostałe tematy: